Je mocht drie C-boeken en twee J-boeken van de bieb lenen. Ik was met zestien jaar enigszins laat in de ban van Thea Beckman, dus die C-boeken waren snel gekozen. Met de J-boeken lag het anders. J-boeken waren studieboeken en dus in essentie saai. Gelukkig waren er ook J-boeken over sport.

Ik vond iets over hardlopen. Niet dat hardlopen zo'n grote hobby was. Ik deed het gewoon, zonder plan, zonder nadenken, omdat mijn lichaam dat zonder aantoonbare reden van me verlangde. En omdat ik als enige de coopertest leuk vond en dan tot ieders verrassing, vooral van mezelf, in de voorste regionen eindigde.

Titel en auteur weet ik niet meer. Het was een groezelig boekje vol onduidelijke zwart/wit foto’s van besnorde mannen in uiterst korte broekjes die koddige huppeltjes maakten en zich rekten in allerlei onmogelijke poses. Dat kon naar mening van een homofobe puber niet veel met hardlopen te maken hebben.

Maar bij het deel over ademhaling bleef ik hangen. In het boekje werd geadviseerd een ademhalingsritme te ontwikkelen, synchroon met het ritme van de benen. En wel door steeds een woord of zinnetje te herhalen. Onvertogen ging ik ermee aan de slag. Wij waren destijds in de ban van Sky Channel en vooral van de muziekshows waar een eindeloze stroom videoclips zonder terzake doende informatie aan elkaar werd gepraat. Door Tony Blackburn bijvoorbeeld.

Tony Blackburn. Hoe vaak heb ik zijn naam sindsdien uitgesproken? Het is zeker dat ik zijn naam vaker heb gezegd dan Tony Blackburn zelf. Twee stappen en uitademen op Tony Black, één stap en inademen op Burn. Meestal onverstaanbaar, soms duidelijk als ik loop op het randje van verzuring. Ik heb geprobeerd iets anders te vinden. Maar 11 marathons, vele wedstrijden en ontelbare trainingen later gaat Tony Blackburn nog altijd een paar duizend keer per week over de tong.

Op zoek naar het gewraakte boekje googlede ik onlangs “repeating word while breathing”. Ik belandde op obscure websites over “meditation to increase sexual pleasure”. In principe ben ik daar fervent voorstander van. Maar Tony Blackburn? Dat is toch een soort wandelend anticonceptiemiddel.

Daarom vraag ik uw hulp. Mail een gedichtje, liedje, vloek in een vreemde taal, naam van een lekker ding naar timvanderveer@runnersweb.nl Let op: twee stappen uit, één stap in.

Oktober, 2008
Tim van der Veer



Meer lezen van Tim?