Anatomie van de knie

Het kniegewricht is in twee grote gewrichten in te delen. Tussen bovenbeen en onderbeen (scheenbeen en kuitbeen) bevindt zich het belangrijkste gewricht met een aantal bijzondere karakteristieken. In strekstand is het gewricht tamelijk stabiel door een behoorlijk groot contactvlak van het bovenbeen in de ondiepe kom van het scheenbeen. De zijbanden van de knie zorgen voor de zijdelingse stabiliteit. De menisci bewerkstelligen door hun vorm ook enige, extra stabiliteit.

Draaibewegingen van de knie zijn in strekstand bijna niet mogelijk en worden ook nog extra beperkt door de kruisbanden, die in het kniegewricht liggen. De spieren rondom de knie zorgen samen met het kniekapsel voor extra stabiliteit, zodat wij rustig op de gestrekte knie kunnen steunen.

Indien de knie wordt gebogen, ontspannen een aantal structuren in het kniegewricht, zodat de stijve knie veel soepeler wordt en bewegingen toelaat. Zo is het in buigstand, ook bij kniebelasting, mogelijk zijdelingse bewegingen en draaibewegingen te maken zonder dat de knie protesteert.
De knie kan hierdoor optimaal worden gebruikt in samenhang met de functie van de omringende spieren, zoals de bovenbeenspieren. Sprinten, springen, rotatiebewegingen, hurkzit, schijnbewegingen en veel gecombineerde bewegingen zijn dan mogelijk.

Pas bij abnormale bewegingen zal er schade kunnen ontstaan. Ernstig letsel is dan vaak het gevolg, waarbij soms volledig herstel niet meer te verwachten is. Deze letsels komen vaker bij andere sportvormen dan hardlopen voor. De slachtoffers overwegen dan juist te gaan hardlopen.

Terug naar Anatomie